Við rákumst á skemmtilega grein sem birtist í Tímanum árið 1984 um lúsafaraldur meðal tölvuleikjaspilara þar sem norska tímaritið Ingenieren skýrir frá tengslum lúsa og spilun tölvuspila:
Hér á landi koma stundum upp lúsafaraldrar og sýnist langt því frá að óværunni hafi verið útrýmt hér á landi þrátt fyrir aukið hreinlæti. En það er víðar lús en á íslandi. Í Noregi er þetta langt frá því að vera óþekkt og birtum við hér litla grein úr Frey, sem skýrir sambandið milli tækni og lúsa.
Vasatölvuspil hafa breiðst ört út meðal skólabarna í Noregi svo að til vandræða horfir að því er norska tímaritið Ingenieren hermir.
Það er t.d. vandkvæðum bundið að byrja kennslustund fyrr en allir hafa lokið spili, segir blaðið. Það er ekki hægt um vik að slökkva á tölvudósunum, heldur verður að gjöra svo vel og bíða eftir að spili ljúki. Í tímum truflast kennslan sífellt af ýmsum hljóðmerkjum frá vitlaust stilltum tölvuspilum og tölvuúrum.
Vandinn er líka fjárhagslegur vegna þess að börnin leigja hvert öðru spilin fyrir eina krónu (norska) í hverjum frímínútum eða 10 krónur (tæpl. 40 kr. ísl.) fyrir heilan skóladag. Þá finnst þeim að þau megi til með að spila í kennslustundum.
En mesti vandinn stafar af því hvað tölvuspilin eru lítil. Yfirleitt sitja börnin saman tvö og tvö með höfuðin þétt saman til þess að geta betur séð á spilið. Og þar með rann upp gullöld fyrir höfuðlúsina. Mælir hið norska tímarit með því að öll börn sem spila tölvuspil verði aflúsuð vikulega.
Texti og mynd:
Tíminn, miðvikudagur 8. febrúar, 1984, bls. 8.
Mynd af lús:
Gilles San Martin, Wikimedia Commons.
– BÞJ